آبادان، که می جنگد /عکس های بهمن جلالی /۱۳۶۰

کتاب عکس « آبادان، که می جنگد » کتابی است دربرگیرنده ۶۰ قطعه عکس سیاه و سفید از نگاه بهمن جلالی که در قالب یک گزارش تصویری  در سال ۱۳۶۰ توسط انتشارات زمینه منتشر شده است.

بهمن جلالی در ابتدای این کتاب در صفحه ای با عنوان اشاره آورده است:

“تا امروز، شنبه ۲۳ اسفندماه ۱۳۵۹ که این چند سطر را به عنوان یک توضیح کوتاه برای مجموعه عکس های کتاب می نویسم، ۱۷۴ روز از حمله دشمن به میهن ما و به شهر آبادان می گذرد. 174روز و 174شب که بیشتر از 4100ساعت می شود و در هر ساعت آن صدها گلوله دشمن برسر شهر باریده است:

برپالایشگاه و اسکله بارگیری و خانه های مردم و بر بیمارستان و مسجد و مدرسه به یکسان.

دشمن از دو قدمی، از فاصله 300متری آنسوی رود شلیک می کند و شهر، که یک شهر معمولی است و برای کار و کوشش و استراحت و بازی زیر آفتاب و مهتاب و باران ساخته شده، البته از این هجوم وحشیانه آسیب می بیند.

خانه ها که زره پوش نیستند. زیرزمین بتونی هم ندارند.هر گلوله توپ، هر خمپاره می تواند دهها انسان را از پا درآورد و هزارها را از پای درآورده است.

در این میان ساکنان شهر مجبور به کوچ شده‌اند. ولی مردان جنگ، ارتشی ها و افراد سپاه و بسیج و مردانی کاری از صنعت نفت و خدمات باقی مانده اند و می جنگند. می‌جنگند و با تلاشی باورنکردنی ضربه های دشمن را پاسخ می‌دهند.
در سنگرها انتظار می کشند تا دست دشمن را که به این سوی مرز دراز شده است کوتاه کنند.
جنگ با عراق فصل مهمی از تاریخ معاصر ایران است و اگر به یاد داشته باشیم که پالایشگاه آبادان روزی بزرگترین پالایشگاه نفت جهان بود؛ به آسانی در می‌یابیم که چرا چند و چون این جنگ برای همه مردم در ایران یا هرکجای دیگر درخور تماشا و تعامل است.
به همین خاطر سعی من در این بوده است که صحنه های جنگ را در حد توانایی خود هر چه روشن تر  و دقیق تر ضبط کنم تا کسانی که خود آنجا نیستند و به سرنوشت آبادان علاقمندند بتوانند واقعیتی را که دوربین ثبت کرده است، به چشم خود ببینند: ویرانی و ویرانی و صحنه‌های متنوعی از رنج و مرگ و زندگی و پایداری انسانی‎.

مجموعه عکس ها دست چینی از حاصل سه سفر است که در فاصله آذر تا بهمن ۱۳۵۹ انجام گرفتند. وقتی عکسها را کنار هم گذاشتیم دیدیم به اندازه کافی گویا هستند و در واقع نیازی به زیرنویس ندارند. مگرنه اینکه ارزش یک عکس برابر 1000کلمه است؟ پس کافی است زیر همه عکسها بنویسیم: « آبادان – ۱۳۵۹ ».