سرودن با نور /حسین هنریاری /۱۳۸۵

کتاب سرودن با نور در برگیرنده عکس های حسین هنریاری است که انتشارات زرین و سیمین در سال ۱۳۸۵ اقدام به انتشار آن نموده.

کتاب حاوی تصاویری از طبیعت است که به صورت « پانوراما »عکاسی شده و طی ۷ سال ثبت شده اند.

هنریاری در مقدمه کتابش بیان می کند:

“در زمستان سال ۱۳۳۷ در تهران چشم به جهان گشودم. پس از اخذ دیپلم وارد مدرسه عالی تلویزیون و سینما و در سال ۱۳۵۹ در رشته عکاسی فارغ التحصیل شدم . در طی این سالها تا به امروز در رشته عکاسی تجربه کسب کردم ، فعالیت های گوناگون در رشته های مربوط به عکاسی را در مراکز مختلف پشت سرگذاشتم که حاصل آن مشارکت در چاپ چند کتاب و نمایشگاه های جمعی و انفرادی بوده است. حاصل این تجارب کسب دیدگاه خاصی در این عرصه بود.
به اعتقاد من عکاسی نیز مانند دیگر هنرها رسیدن به نوعی کشف و شهود است، تا آنچه را که من دیده ام و شور و شعفی که از این دیدن حاصل کرده ام را به دیگران منتقل سازم. در سالهای اخیر از سال ( ۱۳۷۸ ) با دوربین جدیدی آشنا شدم. طی ۷ سال این کادر جدید که اصطلاحاً به  آن « پانوراما » می گویند، چنان من را شیفته خود کرد که این دوربین همواره در طبیعت امتداد چشم من شد. این دوربین که ساخت کارخانه معروف « Hasselblad » می باشد با کادر خاص خود دیدگاه تازه ای را پیش روی من قرار داد، که گوشه ای از آنچه را که در این مدت تجربه کردم را در این کتاب پیش روی شما قرا داده ام. گوشه ای از طبیعت زیبا و خاص ایران از دریچه X – Pan، باشد آنچه را که من یافتم شما نیز نظاره گر آن باشید . “

در متنی دیگر از مقدمه کتاب به قلم علی اصغر محتاج با عنوان «ساده مشکل است» آمده است:

سپهری: گفت/ ساده باشیم/ چنین بیانی ساده، ساده نیست/. حاصل سالها تلاش و جستجو و کند وکاو است/ اول باید این را باور کرد. اگر اهلش هستید می‌توانید امتحان کنید یا حد اقل به کسانی که چنین کرده‌اند و اثر یا آثاری را به وجود آورده اند توجه کنید، شعر، موسیقی تاتر فیلم نقاشی مجسمه معماری و در این جا عکس فرقی نمی‌کند.
عکس های حسین هنریاری ساده است از میان تصاویر پیچیده چنین تصویر ساده ای را به وجود آوردن ساده نیست و ساده نیست چنین تصاویر پر و پیمانی را، با حداقل خط ها فرم ها و رنگ ها ، دیدن و ثبت کردن/ چشم نواز و گویا و تمام کننده آن چنان که دیگر نیازی به اضافه یا کم کردن حتی نقطه ای باقی نماند.
وارد مسائل تکنیک عکاسی نمی‌شوم کار من نیست پس از لنز و دیافراگم و حساسیت فیلم و کاغذ و چند و چون نور و زمان و … حرفی نمی زنم ولی قطع عکس‌های او کشیده از ازل تا ابد برایم جالب است و دوست داشتنی . و اما بعد . بدون آن که بخواهم به مقایسه دو تفکر یا دو برداشت مشابه بپردازم که اگر هم بپردازم چندان هم بیراهه نرفته‌ام عکس‌های هنریاری مرا به یاد رباعیات خیام می‌اندازد مفید و مختصر و تمام.
آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا خیام برای بیان احوال شخصی‌اش قالب رباعی را انتخاب کرده است؟ فکر کنید! جالب است نه؟/ بعد چند قرن جلو می‌آیم تا آثار سهراب شهید ثالث یک اتفاق ساده که حتی در انتخاب نام فیلم هم دقتی ظریف به کار رفته است تا کلمه ای اضافی نباشد و باز از میان خیل فیلمسازان عباس کیارستمی یک تنه و با چه پشت کار و هشیاری حیرت انگیزی از بسیاری از مواهب سینما چشم می‌پوشد تا فیلمی را که باور دارد بسازد …

کتاب با جلد شمیز و در ۶۴ صفحه مصور به چاپ رسیده است.